Hoffmann i Gottlob opatentowali zastosowanie piperydyny jako przyspieszacza wulkanizacji

Hoffmann i Gottlob opatentowali zastosowanie piperydyny jako przyśpieszacza wulkanizacji. Wkrótce po tym opatentowano zastosowanie wszystkich zasad organicznych (jako przyśpieszaczy), posiadających stałą dysocjacji większą niż 1 10-8. Po upływie kilku lat zwrócono znów uwagę na zastosowanie dwutrokarbaminianów otrzymywanych przez reakcję dwusiarczku węgla z zasadami organicznymi. Od tej chwili rozpoczynają się gorączkowe poszukiwania przyśpieszaczy . W 1919 r. stwierdzono, że bardzo aktywnym przyśpieszaczem jest dwusiarczek czterometylotiuramu. Wkrótce potem Bruni i Romani odkrywają, że przyśpieszacz ten działa wulkanizująco bez dodatku siarki. Prawie w tym samym czasie zastosowano jeden z najbardziej popularnych przyśpieszaczy – dwufenyl0lfuanidynę, znaną pod nazwą DPG. Przyśpieszacz ten zastąpił stosunkowo wolno działający trójkarbanilid oraz sześciometylenoczteroaminę. Chociaż działanie dwufknyloguanidyny było przeciętne, jednak była ona tak wygodna w użyciu, że wkrótce stała się jednym z naj popularniejszych przyśpieszaczy. W pewnych wypadkach przyśpieszacze te mają bardzo duże znaczenie. W kilka lat potem, w 1925 r. , zastosowano merkaptobenzotiazol; w stosunkowo krótkim czasie stał się on najszerzej stosowanym przyśpieszaczem. Ma on bardzo duże znaczenie dla kauczuku GR-S. [podobne: firma zbrojarska , maszyny pakujące , kołki sprężyste ]

Powiązane tematy z artykułem: firma zbrojarska kołki sprężyste maszyny pakujące