Poczatkowo celem tych badan bylo znalezienie sposobu otrzymywania produktów o jednolitych wlasnosciach

Weber przypuszczał, że przyczyny działania przyśpieszającego należy szukać w ich charakterze zasadowym. Badania prowadzone przez Gottloba wykazały jednak niesłuszność tego poglądu, gdyż f Unie zasadowe substancje, jak np. tlenki baru i strontu nie miały żadnego wpływu na wulkanizację, podczas gdy blisko z nimi spokrewniony tlenek wapniowy okazał si bardzo aktywnym przyśpieszaczem wulkanizacji. Właściwy okres rozwoju przyśpieszaczy rozpoczyna się z chwilą odkrycia przez Oenslagera w 1906 r. przyśpieszaczy organicznych. Odkrycie to trzymał on w tajemnicy, pracując nad nim przez kilka lat. Oenslager stwierdził, że również inne związki organiczne, jak anilina, tiokarbanilid oraz sześciometylenoczteroainina w dużym stopniu przyśpieszają wulkanizację. Początkowo celem tych badań było znalezienie sposobu otrzymywania produktów o jednolitych własnościach , w czasie badań zauważono, że materiały otrzymane przy użyciu przyśpieszaczy organicznych wyróżniały się znacznie lepszymi własnościami fizycznymi. Anilina ogrzała się jednak środkiem silnie trującym, tak, że po upływie kilku lat zastąpiono ją przez p-amino- dwufenyloanilinę, której wpływ na szybkość wulkanizacji odkrył Spience. W 1912 r. [patrz też: wniosek o przyłączenie gazu , łączenie prętów zbrojeniowych , montaż siatki ogrodzeniowej cennik ]

Powiązane tematy z artykułem: łączenie prętów zbrojeniowych montaż siatki ogrodzeniowej cennik wniosek o przyłączenie gazu