Przyspieszacze

Przyśpieszacze. Przyśpieszacze są to chemiczne związki, które dodane do mieszanek kauczuku zwiększają szybkość wulkanizacji. Użyte do kauczuków syntetycznych działają w różnym stopniu, w zależności od rodzaju kauczuku i różnią się one między sobą stopniem przyśpieszania procesu wulkanizacji. Trzydziesci lat temu proces wulkanizacji prowadzonej w temperaturze l400C trwał kilka godzin, obecnie zaś w temperaturach poniżej l0OoC proces ten trwa zaledwie kilka minut, a nawet sekund, przy czym otrzymuje się znacznie lepsze produkty. Już od czasu Hancocka imano szereg materiałów nieorganicznych, które przyśpieszały wulkanizację; w chwiłi obecnej jednak zwrócono głównie uwagę na przyśpieszacze organiczne. Continue reading „Przyspieszacze”

Magnezja

Magnezja. Otrzymuje się ją przez ogrzewanie wodorotlenku magnezowego lub węglanu magnezowego. W zależności od metody produkcji znajduje się ona w handlu jako lekka magnezja oraz jako ciężka magnezja kalcynowana. Pierwszy gatunek, o ciężarze 3,2 posiada bardzo drobne amorficzne cząstki, podczas gdy cząstki drugiego (o ciężarze właściwym 3,65) mają postać wyraźnych kryształów w kształcie igieł. Magnezja wywiera duży wpływ na szybkość wulkanizacji. Continue reading „Magnezja”

Szklo szczelinowe

W rozdziale traktującym o fizyce klimatu wnętrza doszliśmy do przekonania, że cienkie i pojedyncze szczeliny nie posiadają dostatecznego oporu termicznego, ale konstrukcja taka zezwala na oszczędności na zimowej ramie stolarki. Skoro się już zrobiło krok w tej dziedzinie, należy zrobić i drugi i produkować szyby dwuszczelinowe. Ten rodzaj będzie miał największe zastosowanie w budownictwie mieszkaniowym. O potrzebie produkcji szkła specjalnego zatrzymującego promienie grzejne, lub diatermicznego, przepuszczającego je, będzie jeszcze mowa. Szkło pierwszego rodzaju potrzebne jest w szkołach i innych budowlach użyteczności społecznej; potrzeba szkła diatermicznego jest tym większa, im (w miarę różnic klimatycznych) jesteśmy bardziej spragnieni ciepła słońca. Continue reading „Szklo szczelinowe”

huty szkla w Poznaniu

Pierwsza wzmianka z roku 1310 dotyczy huty szkła w Poznaniu. W wieku XIV powstało na ziemiach polskich przynajmniej kilkanaście hut szkła, jednakże właściwy rozkwit następuje dopiero w wieku XVI. Ostatnie wykopaliska świadczą o tym, że ośrodek szklarski na ziemiach polskich nie wyrósł wyłącznie na obcych wzorach. Przeciwnie, wiele wskazuje na to, że w znacznej mierze można go uważać za rozwijający się samodzielnie. Najbardziej przekonywującym argumentem jest analiza chemiczna szkła, która wykazuje inny u nas skład masy szklanej niż w pozostałych ośrodkach przemysłu szklarskiego Europy. Continue reading „huty szkla w Poznaniu”