zloty wiek szkla

Pierwszy złoty wiek szkła przypada już na początek naszej ery. Ośrodkiem produkcji jest wówczas Rzym. W tym czasie ukazuje się szkło budowlane w postaci płyt o niewielkich wymiarach (30 X 50 cm) i niewielkiej przepuszczalności światła, otrzymywanych przez wylanie masy na płaski, wypolerowany kamień. Z upadkiem Imperium Rzymskiego zamiera też przemysł szklarski. Dopiero w wieku X w Zachodniej Europie, przeważnie na terenach dzisiejszej Belgii, następuje nowy rozwój produkcji szkła, szczególnie szkła barwnego, witrażowego. Drugi złoty wiek szkła przypada na XIV stulecie. Wiąże się on z powolnym upadkiem Bizancjum i przesiedlaniem stamtąd fachowców. Ośrodkiem przemysłu staje się Wenecja, przodując w tej dziedzinie przez kilka wieków. Tysiączne rzesze robotników produkują tu szkło okienne, użytkowe i biżuterię szklaną. Udoskonalono zestaw masy szklanej, osiągając szkło zupełnie Bezbarwne. Lustra z tego okresu, oprawne w srebrne ramy, należały do najcenniejszych przedmiotów. Od wieku XVI Wenecja traci pilnie strzeżone tajemnice i przemysł szklarski zakwita w całej Europie, szczególnie w Czechach, Francji, Niemczech i Anglii. W Polsce rozwój przemysłu szklarskiego. sięga średniowiecza. [patrz też: taśmy przenośnikowe, Taśmy led, taśmy mosiężne ]

Powiązane tematy z artykułem: Taśmy led taśmy mosiężne taśmy przenośnikowe